Rode Hond - Zin en onzin in hapklare brokken

Oud brood

Na zijn bezoek aan de hoeren

Ging hij uitgebreid de eendjes voeren

Liefde

'Zul je altijd van me blijven houden?', vroeg ze en keek me aan. 'Weet je wat', stelde ik voor. 'Zodra ik niet meer van je houd, geef ik wel een seintje. Dan doe ik het geluid van een stervende giraffe na terwijl ik de paringsdans van de aalscholver treffend imiteer.' Ze keek blij en lachte.

Op safari

'Kijk daar!', riep ze enthousiast. 'Een zeldzame scheefgevlekte bruinrug-neushoorn!'
'Ja?', zei hij. 'Volgens mij is het gewoon een geit.' - 'Oja, nu zie ik het ook.'

'Stop, stop!', gilde ze even later. Meteen stond hij bovenop de rem. Ze tuurde door de verrekijker. 'Jaja', zei ze, meer tegen zichzelf dan tegen hem. 'Jaja, het is duidelijk een rondgestreepte Iberische hyena!' Plotseling geïnteresseerd greep hij de verrekijker uit haar hand. 'Daar, bij die struiken', wees ze. 'Schat', zei hij na enig turen. 'Het is weer een geit.' Ze reden door.

Na ongeveer een kwartier rijden zei ze aarzelend: 'wacht eens even... Volgens mij... zit daar in die boom een bontgekraagde andalusische visarend. Met een kromme snavel.' In één vlugge blik had hij zijn oordeel klaar. 'Liefje', zei hij, 'het is een geit. Zullen we nu weer gewoon verder rijden?'

Dichtgezicht

De dichter laat een stilte vallen
De zaal wacht op het verlossende woord
De eindzin, de ontknoping, het slotakkoord
De spanning stijgt, de dichter zwijgt
En trekt een ik-moet-poepen-gezicht

De zanger bezingt een verloren liefde
De zaal leeft mee, voelt zijn pijn
De band speelt nog één keer het refrein
Het einde hangt in de lucht, de zanger zucht
En trekt een ik-moet-poepen-gezicht

De acteur brengt de mensen in vervoering
Met een monoloog over de zin van het bestaan
Hoor hem oreren, zie hem daar staan
Naar dit punt heeft hij toegewerkt, zijn stem versterkt
En voor hij de mensheid verlicht
Trekt hij een ik-moet-poepen-gezicht

En ik, ik doe daar niet aan mee
Geen plooi die mijn gezicht doet splijten
Maar ik waan me dichter, zanger en acteur
Als ik weer eens zit te schijten

Kat

Hij had een kat
Die heette Poekie
Tot de pechdag dat
Hij haar overreed met zijn Suzuki

Een droom begraven

Ik heb het vaker geprobeerd, maar het is maar maar één keer gelukt om een lied te schrijven. Een tekst was nooit het probleem, de muziek wel. Gelukkig had ik hulp om van de door mij bedachte akkoordjes een mooi lied te smeden. Ingespeeld en opgenomen door Michiel Hemmer, gezongen door Marijke van Engen:  'Een droom begraven'. Ik ben erg benieuwd wat jullie ervan vinden...

Ter vergelijking, in eerste instantie klonk het zo:

Meer teksten en liederen vind je hier

Schaduw

Draai niet om
Loop maar door
Van achter ben je waarschijnlijk mooier dan van voor
Blijf in de schaduw
Vermijd het licht
Laat mij staren naar je haren
En fantaseren over je gezicht

Het land van bijna

In het land van bijna zit een man op een bankje in het park. Hij vertelt over die ene keer dat hij op het punt stond zijn vrouw te verlaten. Om hem heen staan een paar mensen bijna te luisteren. Even verderop staat een man te basketballen.

De meubel-enquête

Om inzicht te krijgen in het meubelgebruik van Nederland liet meubelfabrikant Blauwalg en zoon een enquête uitvoeren. Dat leverde de volgende resultaten op:

• 35% van de ondervraagden is ontevreden over het zitcomfort van zijn of haar gootsteen.
• 38% stelt het niet op prijs dat de nieuwe lijn driezitbanken is voorzien van roestvrijstalen punten en een kiep-kantel-systeem.
• 75% antwoordde ‘wat zegt u?’ op een onverstaanbare vraag.
• Alle ondervraagden zijn dol op vruchtenpunten, met uitzondering van Margreet de Vries, die verzot is op puddingbroodjes.
• 48% van de ondervaagden vindt de poef gemaakt van uitgebeende schapenkarkassen weliswaar een origineel product, maar ook zeer bewerkelijk in het onderhoud.
• 98% noemt de meubelen van Blauwalg en zoon een misdaad tegen de menselijkheid.

Bellen met de sprekende computer

Hoera, nog één nachtje slapen en Rodehond.net is jarig! Daarom vandaag alvast een traktatie voor alle trouwe lezertjes. Wat is ook alweer het verschil tussen een tautologie en een pleonasme? De sprekende computer weet bijna raad. Ook de prangende vraag hoe laat de trein naar Den Haag vertrekt, komt aan de orde. Luister maar...

Nachtrust

Schat, leg nou neer dat wapen
Kom naar bed
Laten we gaan slapen

Brood, daar zit wat in

Bij bakker Van der Meer uit Etten-Leur onder andere maïs, rogge, tarwe, zand, glassplinters, een LP van Earth, Wind and Fire, een bril, een perforator, een koekoeksklok en diverse hoogst besmettelijke ziektes.

Liederen III

Toen ik een jaar of 18 was, schreef ik een tekst met als titel 'Herfst in mei'. Een beetje droevige tekst over een zekere ik-persoon die binnen zit, terwijl buiten de lente begint. Best een geslaagd werkje, vond ik.

Pogingen om er zelf muziek bij te maken liepen op niet uit. Dat wil zeggen, wel op iets, maar niet op iets dat het beluisteren waard was. De tekst belandde ergens in een map. Singer-songwriter Gamzer maakte er ooit hele mooie muziek op, maar om dat lied in de rest van zijn oeuvre te laten passen, schreef hij daar uiteindelijk toch een Engelse tekst bij. Tekst terug in de map.

Totdat zangeres Marijke van Engen - u wel bekend - samen met hobby-producer Michiel Hemmer ging brainstormen. Michiel had muziek geschreven en daar zochten ze nog een tekst bij. Met wat aanpassingen werd dat 'Herfst in mei'. Een beetje te bombastisch en te gladjes gearrangeerd naar mijn smaak, maar eindelijk na zijn tien jaar heeft 'Herfst in mei' rust gevonden in een mooie melodie.

Lees en beluister HIER en HIER twee andere liederen.
De oorspronkelijke tekst van 'Herfst in mei' vindt men achter de nu volgende link. Zoek de verschillen!

Liederen II

De vorige keer vertelde ik al hoe de tekst 'Kleur me in' bij de musical Boeien belandde. Voor die voorstelling was nog een lied nodig. Ik werd gevraagd om de tekst te schrijven. Het was voor het eerst (en vooralsnog voor het laatst) (ik sta open voor suggesties) dat ik een tekst op maat maakte.

Situatie: het personage dat het lied zingt, is een nogal verwende, aandachttrekkende vrouw. Op een gegeven moment in de voorstelling - het moment van het lied - openbaart ze dat ze wordt geslagen door haar man. Een dramatisch moment natuurlijk. Later in de voorstelling blijkt echter dat het helemaal niet waar is. Vandaar dat het lied een beetje dik aangezet moest zijn. En vandaar ook dat er een over-de-top-huilbui in zit.

En toch vind ik het zelf stiekem best mooi geworden. En zou ik het best graag nog eens op een integere manier opnemen. Onderstaande live-opname zingt Marijke van Engen 'Handen voor mijn gezicht'.

En voor de liefhebber uiteraard nog de volledige tekst:

Liederen I

Kenners van mijn oeuvre weten dat ik best graag eens een songtekstje mag neerpennen. Zo af en toe worden het zelfs ware liederen. Zo schreef ik ooit de tekst 'Kleur me in', waar ik best tevreden over was. Een jaar of drie geleden speelde ik de tekst in handen van amateurmuzikant Kris Bruggers, die er muziek bij componeerde. Hij maakte op zijn studentenkamer in Groningen de volgende demo-opname van het lied:

Maar daarmee was het verhaal van de tekst nog niet voorbij. Toevalligerwijs raakte ik zijdelings betrokken bij de totstandkoming van de musical Boeien, van MusicAllAround. Voor deze voorstelling zochten ze nog een paar liedteksten. Ik liet er een paar lezen. En feilloos visten ze 'Kleur me in' eruit. Dat prima leek te passen bij één van de personages uit de voorstelling. Jenneke Wouters maakte er nieuwe muziek bij. Onderstaande live-uitvoering wordt gezongen door Leonie Bos.

En tot slot, klik hier om de oorspronkelijke songtekst te lezen.

(lees hier wat vooraf ging)

De kaarsenmaker ging terug naar zijn werkplaats. Drie weken lang zagen de mensen hem niet in het dorp. Tot hij op een avond het plein volzette met gigantische kaarsen. Alle kleuren van de regenboog hadden ze. Er stonden ook een aantal perfect witte kaarsen tussen.

"Begin je daar nou weer over?", vroegen de dorpelingen zich af. "De vorige keer bleek toch duidelijk dat zelfs de witste kaars een zwarte lont heeft als je hemt aansteekt."

Midden op het dorpsplein had de kaarsenmaker een gigantische gitzwarte kaars gezet. Met een zwarte lont. Hij stond op een verhoging achter de kaars. Zijn knecht was al op weg om het orakel te halen, dat even later aankwam op het volgestroomde plein.

"Ook de zwartste kaars heeft een zwarte lont", verzuchtte hij. "Steek maar aan, dan zul je het zien." De kaarsenmaker stak de zwarte lont van de zwarte kaars aan. Net toen het orakel "zie je nou wel" wilde zeggen, viel zijn blik op de andere kaarsen. Die lichtten prachtig op in het schijnsel van de zwarte kaars. De dorpelingen waren sprakeloos bij het zien van de schitterende gekleurde kaarsen. Ook het orakel zocht naar woorden.

Toen stond de kaarsenmaker op. En in het licht van die ene enorme zwarte kaars zei hij triomfantelijk: "Zo zie je maar. Zelfs de zwartste kaars met de zwartste lont kan alle kleuren verlichten."

"Zelfs de witste kaars heeft een zwarte lont", zei het orakel op een dag.

"Wat een onzin", dacht de kaarsenmaker van het dorp. En hij spoedde zich naar zijn werkplaats. Daar werkte hij drie dagen en drie nachten. Toen plaatste hij een manshoge, spierwitte kaars in het midden van het dorpsplein. Hij stuurde zijn knecht naar de hut van het orakel om hem op te halen.

"Kijkt u eens", zei hij triomfantelijk tegen het orakel. "Deze kaars is puur wit. De lont heb ik gemaakt van zuiver wol van de witste schapen uit de hele streek. Helemaal wit."

Het orakel keek naar de gigantische kaars. Hij glimlachte en zei: "Oja? En steek de lont eens aan..."

Cees Geel en Lange Frans nieuwe cabaretsensatie

Prachtige oneliners zetten het publiek aan het denken

Lelystad - Acteur Cees Geel en rapper Lange Frans (Frans Frederiks) vormen een nieuw, fris cabaretduo. Gisteren ging hun debuutvoorstelling in première in de Stadsschouwburg van Lelystad.

‘Kaalkoppen’ heet het programma van dè cabaretsensatie van komend theaterseizoen. Die titel is een speelse knipoog naar de onbehaarde schedels van de nieuwe cabaretiers. Een prachtig voorbeeld van de zelfspot die ze voortdurend tentoonspreiden. De heren sparen ook elkaar niet, zo blijkt tijdens de voorstelling. “Houd je bek,” reageert Geel ad rem als Lange Frans een opmerking maakt over diens groene stropdas. Verder valt op dat het duo ongekend creatief en taalvaardig is. Het lied ‘Ik erger me groen en Cees Geel aan je’, dat Lange Frans rapt, steekt het werk van erkende tekstschrijvers als Kees Torn en Maarten van Roozendaal moeiteloos naar de kroon.

Geel en Frederiks onmoetten elkaar twee jaar geleden in het Noorderdierenpark in Emmen. Ze raakten aan de praat. De lange rapper maakte veel indruk met zijn loepzuivere imitatie van een dwergmaki. Geel, op zijn beurt, dronk erg veel koffie. Al snel bleek hun wederzijdse passie voor het theater en begonnen ze met het schrijven van de voorstelling. De sketch waarin de twee elkaar met een bokking in het gezicht slaan, is diezelfde middag nog geschreven.

De muziek wordt verzorgd door de vaste compagnon van Lange Frans, Baas B. (Bart Zijlstra). Hij heeft ook de regie in handen. Dat is met name goed te zien in het spel van Geel, die af en toe naar voren loopt. Hilarisch zijn de improvisaties en de interactie met het publiek. “Je bent een hoer met een bril,” tiert Geel tegen een jongedame op de eerste rij. “Is dat je vriend? Wat een sukkel,” voegt hij er nog aan toe.

Toch is het niet alleen maar lachen, gieren, brullen met de twee cabaretiers. “Fuck Bush” en “Balkenende is een mongool” zijn oneliners waarmee Lange Frans niet alleen een gulle lach oogst, maar ook de zaal aan het denken zet. Als Geel aan het eind van de voorstelling een gedicht over zijn overleden duif voorleest, terwijl Lange Frans een kom yoghurt eet, kun je een speld horen vallen. Muisstil is het publiek. En na afloop te ontroerd om te klappen.

Cees Geel & Lange Frans doen komend seizoen alle grote theaters van Nederland aan.
Eerder verschenen op www.speld.nl

Die Henk

"Dit kun je toch godverdomme geen Turkse pizza noemen?!", brieste Henk terwijl hij mistroostig een hap van zijn nasi nam.

Onwenselijk

Vertel maar eens tegen iemand met zijn hoofd in een bak cement
Dat alles went

Refrein voor een nog niet geschreven lied

Ik ben niet zo'n typ voor de griep
Ik ben liever kerngezond
Dan zo ziek als een hond
Of dodelijk gewond

(koor: Hij wil niet dodelijk gewond zijn / Hij wil liever gezond zijn)

Smakelijke voortzetting

Ober, mag ik wat water bij de wijn?
Voor het innemen van mijn bittere pil
En graag alvast een portie mosterd voor na de maaltijd
Ook heb ik enige slakken waar nog geen zout op is gelegd
Wilt u zo vriendelijk zijn om even door mijn zure appel heen te bijten?
En zet u alvast een streep door de rekening?
Fijn, dank u wel.

Zin

De zin van het leven
Is om er zin aan te geven

De Mortel

Daar lagen zij

In de schemerrust van De Mortel

Hij genietend van het uitzicht

Zij spelend met zijn wortel

"Let u bij het verlaten van de trein op uw eigendommen. Maar ook op de stralend blauwe lucht en vergeet u vooral niet te kijken in de prachtige ogen van uw metgezel. Dames en heren, over enkele ogenblikken station Laatste Kans."

Hetzelfde

Veel mis je niet
Je krijgt tegenwoordig smurfen bij Albert Heyn

Soms regent het dat het giet
Dan weer is er enige zonneschijn
En je krijgt tegenwoordig smurfen bij Albert Heyn

Zo af en toe klinkt op de radio een nieuw lied
Met coupletten en een pakkend refrein
En je krijgt tegenwoordig smurfen bij Albert Heyn

Nu en dan is er crisis omtrent het crediet
Maar dankzij kordaat ingrijpen blijven de gevolgen klein
En je krijgt tegenwoordig smurfen bij Albert Heyn

Meer heb ik niet te melden
Dat je iets zou missen is slechts schijn
Alles gaat nog steeds hetzelfde
Behalve dan de smurfen bij Albert Heyn

Victors Lofdicht

Het heeft lang geduurd, maar nu is het eindelijk zo ver: de officiele uitslag van de Tweede Rodehond Popquiz. De oplettende lezer wist natuurlijk al lang dat Victor de ongenaakbare winnaar is. En daarom:

Strijdvaardig als een romeins legionair
En niet onaardig als een groot visionair
Of hij ooit iemand anders een punt schenkt?
Geen haar op zijn hoofd die daar aan denkt

En toch, ondanks alles, blijft hij sympathiek en bescheiden
Rustig afwachtend tot de zegekar voor komt rijden
Hij geeft het begrip ‘geniaal’ een gezicht
Woorden schieten te kort, zelfs in dit lofdicht

Moeiteloos raadt hij vrijwel alle platen
Zijn muziekkennis kent simpelweg geen hiaten
Daarom eer, hulde, roem en glorie
Voor Victor en zijn superieure victorie

De film van Geert

Vanacht droomde ik de film van Geert Wilders. Ik zat in een stampvolle Nieuwspoort op de eerste rij tussen afgevaardigden van de volledige wereldpers. Voor ons stond een groot scherm waarop de film over enkele seconden zou worden vertoond, zo vertelde een woordvoerder. Van Wilders zelf nog geen spoor. De spanning steeg in de broeierige zaal. Toen flitste het beeld aan.

We zien een open plek in een bos, dat duidelijk van bordkarton was. In beeld verschijnt langzaam sjokkend een kaboutertje. Achter de slordig opgeplakte witte baard herken ik Joost Boer, die ooit de rol van Bert Zoomers in de weinig succesvolle soapserie Goudkust vertolkte. In zijn rechterhand houdt hij een gieter. De Amerikaanse journalist naast me kijkt er geïntrigeerd naar en tikt notities op zijn laptop.

Plotseling...

Tegeltje

Je wordt steeds ouder en wijzer

En op een dag

Stop je je lul niet meer in een wafelijzer

Prijsuitreiking

Het is wel duidelijk wie de grootste muziekkenner is
Van alles weet hij veel, van niets weinig
Zijn kennis is oneindig
Ik heb het natuurlijk over Kris

Hij kwam, zag en overwon
En onderscheidt Bob Dylan, Herman Brood en Air
Feilloos van ander geblér
Zodat de rest aan een heilloze missie begon

Een muzikaal genie als geen ander
De koning der koningen
Van Maastricht tot en met Groningen
Lichtend voorbeeld voor iedere Nederlander

Daarom niets dan hulde, lof en hoezé
Voor de winnaar van de popquiz: Krizzyb!

Hekel

Ik heb een enorme hekel

Aan Han Peekel

Maar mijn verering van Han Berger

Gaat van kwaad tot erger

Afschepen voor gevorderden

Al enige tijd krijg ik regelmatig mails van een vereniging uit Groningen waar ik al lang geen lid meer van ben. Ik woon inmiddels in Amsterdam en dus ben ik evenmin in staat de rol van actief ex-lid te spelen. Ik besloot een mailtje te sturen. En daar ben ik dermate trots op, dat ik het graag met jullie deel. Zo. En nu ga ik weer op de bank liggen snotteren.

Gaarne wil ik u verzoeken mij niet langer e-mails over het reilen en zeilen van uw prachtvereniging te sturen. De reden hiervoor bestaat hoofdzakelijk uit het feit dat ik thans in Amsterdam woon en dientengevolge vrijwel nimmer in staat ben alle leuke voorstellingen en overige activiteiten die jullie per mail aanbieden te bezoeken. Iedere iedere nieuwe mail treft mij dan ook als een dolksteek in mijn hart. Hoe graag zou ik willen, maar hoe groot is de afstand! Het lijk me zonneklaar dat deze schrijnende situatie ook voor jullie allesbehalve een pretje is. Jullie hopen natuurlijk iedere keer dat ik zal komen (waarom anders mailen, nietwaar?). Teleurstelling na teleurstelling is jullie deel. Hetwelk mij op mijn beurt een knagend geweten oplevert.

Om kort te gaan, ik denk dat het beter is voor ons allebei als we deze wederzijdse kwelling stopzetten. Mail mij niet meer en de tijd zal ook deze wonden helen. En wellicht, als de voorzienigheid het wil, kom ik op een mooie dag totaal onverwacht weer bij jullie binnenlopen.

Voor nu wens ik jullie al het goede.

Vriendelijke groet,

Stilte

Ik heb genoeg woorden

Maar geen zin om te beginnen

Dirigent

"Als dat toch eens allemaal lekkere wijven zouden zijn, dan had ik een droombaan", dacht de dirigent tijdens ieder concert.

Taaladvies

Soms loop je tegen een taalkundig dilemma op. Gelukkig biedt de taaladviesdienst van Onze Taal uitkomst... Luister maar!

Feestelijk

Ik ben een noorderling: geboren in Friesland, gewoond in drente, gestudeerd in Groningen. Ik kan beter tegen kou dan tegen hitte en heb totaal niks met carnaval. Ooit ben ik een avond in Eindhoven geweest met een rare hoed op en ik voelde me er niet bepaald op mijn plaats. (Voor de duidelijkheid: het was die avond daadwerkelijk carnaval, ook anderen om mij heen droegen vreemde kledij, dus daar lag het niet aan).

Desondanks heb ik een rusteloos verlangen om ooit een carnavalskraker te maken.

Opinies

Het zijn barre tijden voor de trouwe Rodehond-bezoeker, vol oude wijn in nieuwe zakken. Deze dag vraagt om een messcherpe logbijdrage over Prinsjesdag, een analyse van de miljoenennota of een puntige oneliner over Bos en zijn koffertje, maar niets van dat alles. Wel wederom een tweede kans luistermoment in de categorie RH Classics. Mijn eigen vakkundig uitgevoerde opiniepeiling. Immer actueel!

Audio-integratie

Integratie is belangrijk, zo hoort men wel eens in de wandelgangen. En dat geldt ook voor audio. Sinds kort kan ik aan die strenge eis des tijds - niet te verwarren met een ijstijd - voldoen. Daarom de komende tijd nogmaals, voor de zoveelste en laatste keer, gratis en voor niks nogmaals alle RH-audio die sinds mensenheugenis verschenen is. Te beginnen met het Rodehond-nieuws!

Het feest

Vandaag hangen er vrolijk gekleurde slingers in de schuilplaats van de man met de baard. Voor hem staat een zelfgemaakte slagroomtaart met 6 kaarsjes. Zijn blik rust op de lege stoelen om hem heen. "Waar blijven ze toch, straks is de koffie koud", moppert hij voor zich uit. Op tafel staat de goocheldoos die hij vorig jaar kreeg van de tweede man van de rechterhand van een onderafdeling van een afsplitsing van de derde cel.

Aldus de ezel

Als je je drie keer aan een andere steen stoot, ben je toch ook dom?

Storm

Na afloop van de creatieve brainstormsessie

Had het voltallige personeel een stevige depressie

Volgens mijn maatjes van Onestat komen er regelmatig mensen uit Helmond op mijn weblog. Dat waardeer ik zeer en is de aanleiding voor onderstaand lofdicht op deze geweldige stad. Met zeer veel dank aan Wikipedia overigens.

Helmond

Ik ben nooit in Helmond geweest

Maar in gedachten wandel ik van kubus naar kasteel

En ontmoet ik ondertussen de kattenmeppers en de tijdsgeest

Een glimlach en minzame hoofdknik zijn mijn deel

.

Denkend aan Helmond zie ik Wilfred Bouma, Berry van Aerle en, vooruit, Harry van Bommel

Grootheden van nu, uit de stad van 1000 jaar oud

Voor hen blaas ik op mijn toeter en sla ik op mijn trommel

Gesneden als ik ben uit het juiste stiphout

.

Kom, laten we samen naar Helmond gaan

Of desnoods met zijn drieën

Voor deze parel van het menselijk bestaan

Dank ik Hertog Hendrik op mijn knieën

Vliegen

Overmorgen ga ik vliegen. Tijd om eens in de oude doos te grabbelen...

Stel dat de vogel in een vroegtijdig stadium van de evolutie zou zijn uitgestorven. Zou de mens dan op het idee zijn gekomen om te gaan vliegen? Ik weet het niet, maar ik denk wel dat, in dat geval, Schiphol een vrij bespottelijke indruk zou maken. Waarschijnlijk zouden er bussen vol toeristen komen kijken naar de enorme, zinloze wachthallen en landingsbanen. Desondanks vermoed ik dat de omzet van Schiphol lager zou zijn als het vliegtuig nooit was uitgevonden. Wel zou een extra landingsbaan hier of daar geen probleem zijn. Geen vliegtuig, geen geluidsoverlast. Zo simpel kan het leven soms in elkaar steken. Vliegen. Het blijft een vreemde ervaring.

Te bont

Mijn maandagen zijn blauw

Mijn centen rood, al zijn het er niet veel

Mijn vermoedens zijn donkerbruin

Mijn ergernissen groen en geel

Ik kijk zwart en trek wit weg

Als ik mezelf in de grijze massa op zie gaan

Zoekend naar een kleurrijk bestaan

Ondertussen in het klooster

Zevenendertig nonnen, een pater en een priester

Keken gaandeweg mijn stripact

Steeds triester en triester

Geschenk

Ik reis naar Rome en schenk de paus

Enkele matig gedresseerde zwanen

En een fles bananensaus

Luister

Ik knoop de avond aan de middag en de ochtend aan de nacht

Ik rits wat morgen gebeurt aan wat je gisteren al dacht

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en zoek jouw verloren zaak

Ik sla jouw spijker op mijn kop en de bovenste plank raak

Ik licht je voor en schijn je bij als je in het duister tast

Als je wankelt op een zijden draad, hou ik je hand steeds vast

Ik lik het zout van je wonden en onderteken je bestanden

Als je verkeerd verbonden bent, leg ik de juiste verbanden

Ik plak woorden op je gevoel, die ik je 's nachts in kom fluisteren

Het enige dat je zelf moet doen, is een keertje naar me luisteren

Werk

De grappen te slap, de koffie te sterk

Dat doet met denken aan mijn werk

(rodehond)

Een bablylijkje, een omgevallen grafzerk

Dat doet me denken aan mijn werk

(Yellowsnow)

Eend

Vreemde eenden bijten niet

(jiddisch gezegde uit Emmeloord)

Hoe een beschaafde kat zit

Paas

Ik denk niet dat ik er ooit aan wen

Dat ik met pasen zelf het haasje ben

Reclame

Tergend

..........Tanend

....................Teleurstellend

- Rodehond.net -

___________________________________________________________

U ziet, de reclamewereld is met mij een genie misgelopen

Lijndienst

De aan coke verslaafde buschauffeur dacht bij zichzelf:

"Is dit nou lijn tien of alweer lijn elf?"

Het Rodehond-nieuws

Ga er maar eens lekker voor zitten: Het RodeHond-nieuws! In drie minuten bijgepraat over de laatste ontwikkelingen op het gebied van politiek en sport. Klik links in het menu op RH-Audio of klik hier. Kies hi-fi om af te spelen en MP3 om te downloaden.

___________________________________________________________

Update: het RH-nieuws is nu ook te beluisteren bij weblogvriendjes Geencommentaar.nl

Bloem

Als je altijd de bloemetjes buiten zet Wordt het binnen zo ongezellig

Grap 'n grol

Op een dag maak je geen grap meerMaar maak je een grol

Voorbij

Het kan in zijn geheel geen kwaad

Af en toe weemoedig te verzuchten

Dat het allemaal wel over gaat

Spreekwoord

Ik heb een nieuw spreekwoord verzonnen. Het luidt als volgt:

___________________________________________________________

"Een gebed zonder eind wordt zelden verhoord" ___________________________________________________________

Mooi he? Het betekent dat het zinloos is aan iets te beginnen als je al weet dat je het einde nooit gaat halen. Ik roep iedereen op het deze week te gebruiken.

Bokking

Je verliest de oorlog op de lange duur

Als je niets anders eet dan bokking in zuur

(uit: Hysterische volkswijsheden van het Rijn-ruhrgebied)

Cirkels

We lopen in cirkels

Achter elkaar aan

Soms naar elkaar toe

Soms bij elkaar vandaan

.

We lopen in cirkels

En komen er niet uit

Stap voor stap voor stap

Komen we geen stap vooruit

.

.

We lopen in cirkels

Drijven elkaar niet in een hoek

Het begin is vergeten

En het eind is zoek

Zin

De zin van het leven is me vanochtend ontgaan Toen ik stond te douchen met mijn sokken aan

Steekje los

Net toen ik mijn broek dicht wilde gespenWerd ik aangevallen door een zwerm woedende wespen

Stille tocht

Ik liep achteraan bij de stille tocht En riep: "Doorlopen!"

Oorlog op terreur

Wat moet je met het nieuws, behalve er kennis van nemen? Je hoort het, je ziet het, je leest het en verder kun je er niks mee. Er nog een keer naar luisteren en er verdrietig van worden kan hier, of klik links in het menu RH Audio. Veel plezier.

Opinie

Opinies zijn van groot belang in deze roerige tijden. Vandaar dat ik maar eens de meningen van de mensen in het land ben gaan peilen, met opzienbarende gevolgen. De resultaten zijn te hier te beluisteren, of klink links in het menu op RH Audio.

Veel plezier,

(Maurice de) Rode Hond

Poëzie

Je tekst centrerenEn op willekeurige momenten op Enter drukkenEn alles is Poëzie

Voor Anne en Marijke

Met mijn verstand

Het raadsel dat in de wolken te lezen staat

Wordt langzaam door de zon verbrand

Ik zie mijn handen voor mijn ogen

En de wind raast door mijn verstand

Het lied dat in de stormwind te horen valt

Vervliegt langzaam naar de rand

Ik zie mijn handen voor mijn ogen

Het water ruist door mijn verstand

Het gedicht dat in de golven te voelen is

Vervaagt langzaam in het zand

Ik zie mijn handen voor mijn ogen

En het schuurt door mijn verstand

         Het blad dat voor mijn voeten op de grond valt

         Het is eindeloos van mij

         Ik buk en ik reik ernaar

         Maar ik kan er met mijn verstand niet bij

                   Het raadsel dat in de wolken

                   Het lied dat in de stormwind

                   Het gedicht dat in de golven

                   Ik kan er met mijn verstand niet bij

                   Het raadsel dat te lezen staat

                   Het lied dat te horen valt

                   Het gedicht dat te voelen is

                   Ik kan er met mijn verstand niet bij

Jij

Jij bent wie je bentEn je blijft jezelfDat is wat ik zo in je waardeerAls persoonEn als mens

IBM 6715

Die dag ging er niemand dood. Zijn vrouw ging niet bij hem weg en hij werd niet ontslagen. Op weg naar zijn werk werd hij niet geflitst en evenmin kwam hij langer dan normaal in de file te staan. Zijn hond werd niet overreden. De krant kwam op tijd. Er kwam geen bericht dat hij zijn huis uit moest omdat het op gifgrond was gebouwd. Wel was het koopavond en had hij besloten een elektrische typmachine aan te schaffen.

De tocht naar het winkelcentrum duurde circa tien minuten en verliep voorspoedig. Hij zette zijn fiets tegen een ijzeren hek en stapte de winkel binnen. Al snel werd hij geholpen door een sympathieke verkoper die Martijn heette volgens de naambutton die hij op zijn blouse droeg. Martijn toonde hem wel tien verschillende types elektrische typmachines. Vakkundig somde Martijn de voor- en nadelen van ieder model op. Martijn gaf prijsvergelijkingen, besprak garantievoorwaarden en bood hem zelfs een kopje koffie aan, dat hij beleefd weigerde. Zijn vrouw zou de koffie wel klaar hebben als hij terug kwam. Teveel koffie is slecht voor je maag. Uiteindelijk besloot hij de IBM 6715 aan te schaffen. Die was weliswaar wat duurder, maar dan had-ie ook wat. Het was een extra breed model met verwisselbare letterkop en ingebouwde correctiecassette. Hij rekende af met zijn pinpas, groette Martijn en stapte voldaan de winkel uit. Zijn fiets bleek niet gestolen.

Met de wind in zijn rug en zijn hoofd vol mooie plannen fietste hij terug naar huis. Met de IBM 6715 kon hij er eindelijk werk van maken. Dit had hij al veel eerder moeten doen. Met de hand schrijven werkt simpelweg niet en op de computer is al helemaal een ramp. De ene keer komt er een e-mail binnen, de andere keer loopt dat ding weer vast door één of ander virus. Veel te veel afleiding. Maar zo’n mooie elektrische typmachine, dat is pas lekker schrijven. Ideaal voor een schrijver als hij.

            

Al van ver zag hij dat er geen rook opsteeg boven de plek waar zijn huis stond. Zjn vrouw had de koffie klaar. En dat niet alleen, er waren nog spritsen over van gisteren, toen de buren op visite waren. Trots toonde hij zijn de vrouw de IBM 6715. Zijn tweede kopje koffie nam hij mee naar zijn werkkamer, waar ook de wasmachine stond. Die zette hij eerst uit, want in die herrie kon hij niet werken. Terwijl hij van zijn koffie genoot, las hij de handleiding van zijn schrijfmachine door. Daarna was het tijd om naar bed te gaan, want het was morgen weer vroeg dag.

            

Een week later nam hij zijn tweede kopje koffie weer mee naar zijn werkkamer, waar ook de wasmachine stond. Het was de hele week al mooi weer geweest. Hij haalde de schrijfmachine uit de kast en zette het apparaat aan. Uiteraard had hij eerst de wasmachine uitgezet. Hij stroopte zijn mouwen op, nam een ferme slok van zijn koffie en hoorde dat de telefoon ging. Zijn vrouw nam op en gilde even later door de gang dat het voor hem was. Verdomme, net nu hij wilde beginnen… Het was Freek, zijn zwager, die een nieuwe auto wilde gaan kopen, maar er niet helemaal uit kwam. Het liefst wilde hij een Saab, maar dan moest hij flink bijbetalen als hij zijn huidige auto inruilde. Een Peugeot vond hij ook wel mooi. Toen hij zijn zwager uitgebreid advies had gegeven, was de rest van zijn koffie koud.

            

Een maand later drukte hij resoluut op de off-knop van de wasmachine, die in zijn werkkamer stond. Het was een drukke maand geweest op zijn werk, omdat ze veel grote orders hadden binnengehaald. Zijn vrouw was naar aqua-jogging en dus had hij eindelijk het huis voor zich alleen. Hij liet de koffie voor wat het was en schonk zichzelf een glas rode wijn in. Hij nam de laatste sprits uit de verpakking, die ze vorige week hadden gekocht omdat de buren weer op visite waren gekomen. De vorige keer vonden ze de spritsen zo lekker, dat zijn vrouw had gezegd: “Waarom zouden we dan andere koeken kopen, als ze spritsen zo lekker vinden?”. Daar was hij het wel mee eens, alhoewel hij persoonlijk meer van gevulde kano’s hield. Hij nipte aan zijn wijn en schakelde zijn IBM 6715 in. Hij staarde naar de leegte voor zich. Een kwartier en twaalf eerste zinnen later schonk hij zijn glas opnieuw vol. Hij staarde naar de leegte voor zich. Weer een kwartier en acht eerste zinnen later zette hij het wijnglas in de vaatwasser. Hij zette de wasmachine weer aan en klapte daarna zijn laptop open. Hij logde in en surfte naar marktplaats.nl.

Die avond werd zijn vrouw op weg naar huis niet aangerand en bovendien won zijn favoriete voetbalclub met één - nul, waardoor die zich plaatste voor de kwartfinale van de Amstelcup.

Lam

Het maken van een keuze wil niet echt lukken

Nu ik kamp met knieklachten

Wil ik nou een rolstoel of toch krukken?

Ik hink op twee gedachten

Verloving

Met dank aan een flinke dosis verdovingDoorstond ik mijn verloving

Ik hou meer van koffie

Ik hou meer van koffie dan van thee. Zo. Het hoge woord is eruit. Deze bekentenis lag me zwaarder op de maag dan Günter Grass zijn naziverleden.

Het ergste aan thee is dat theedrinkers die vieze theezakjes overal laten slingeren. Van die natte, kleffe zakjes, die je - of je het nu wilt of niet - altijd aan een gebruikte tampon doen denken. Ze laten van die gore bruine vlekken achter op je aanrecht. Wij koffiedrinkers kwakken toch ook niet overal gebruikte pads neer? (Nog zoiets, blijkt de koffiepad een groot succes, krijg je gelijk een senseo-apparaat voor thee. Verzin zelf eens iets! Ik maak toch geen kerstkaarten van filterzakjes?)

Zelf drink ik overigens zo af en toe wel eens een kopje thee. Maar dan wel één met een normale smaak. Zoals aardbei of vanille. Geen Lentebriesje of sterrenhemel-aura-mix-met verkwikkende-zonnestraalextracten. Een teken aan de wand dat koffie over het algemeen naar koffie smaakt, maar thee hoogst zelden naar thee. En daarom is mijn motto:

Ik drink liever een emmer beschimmelde varkensdiarree

Dan een kopje rooibosthee

PS zoek eens op 'theezakje' bij google? Dan kom je hier terecht. Theedrinkers zijn viespeuken!

Moeflonkop II

Voor iedereen die het telefoongesprek over de moeflonkop op een andere manier wil horen: Download Rodehond.web-log.nl.mp3

Moeflonkop

Op marktplaats kwam ik onderstaande advertentie tegen. Toevallig heb ik altijd al een moeflonkop willen hebben en dus besloot ik maar even te bellen... Luister hier naar het gesprek (wel eerst een paar seconden wachten en een code overtypen. Weet iemand een betere site om audiofiles te delen?)

Super mooie opgezette MOEFLONKOP met hoorns

Grotere afbeelding

Prijs: € 285,00 Datum: 09-08-06, 15:25 Gezien: 62 keer Adverteerder Bekijk alle advertenties van adverteerder Naam: jan Telefoon: 064113105 Woonplaats: Zevenaar, Gelderland

Beschrijving:

	Zeer mooie opgezette moeflonkop met hoorns .

Goedemorgen

Wat is 's ochtends bij het ontwaken het liefste hoor

Is een ijzingwekkende kreet en een snerpende tandartsboor

Eek

Nadat ik een uur in de zon naar een plak cake keek

En ondertussen over mijn schaamstreek streek

Maar daarna nog steeds bleek bleek

Vond ik dat ik op een leek leek

Vandaar dat ik in warm water nu een week week

Miauw down on me

Ik heb een kat. Ze is verliefd op Dinand en fan van Kane. Ook heb ik een vriendin. Ze is verliefd op mij en fan van de kat. En ze heeft een telefoon. Daarmee kan ze filmpjes maken. Ook kan ze zingen... Veel plezier met de wereldpremiere van de alternatieve versie van Kane's Rain Down On Me...

Dank

Ik dank het leven voor de pijn

Door de kracht van de regen

En de macht van de wind

Zie ik hoe mooi alles kan zijn

Ik dank de liefde voor het zoete gemis

En het dromen van nergens heen

Door de steen op mijn hart

Voel ik hoe licht alles is

Ik dank het leven voor de pijn

Voor de klappen en de strijd

De spijt, ik wou dat ik het meende

Dat ik echt zo kon zijn

Mis

Als je me mist vanacht

Kijk dan naar de sterren en de maan

Denk dan maar even aan mij

Daar denk ik zelf ook het meeste aan

Telefoonterreur

Stel je wilt als goede burger een Tweede Kamerlid spreken. U weet wel, de mensen die ons vertegenwoordigen. Je wilt antwoord krijgen op een paar eenvoudige, korte vragen. Luister hoe dat gaat in Nederland... (Felicitaties aan mijzelf: het eerste zelfgemaakte audio-item van uw aller Rodehond)

Slechte smaak

Meisjes hebben een slechte smaak voor mannen
Zo kiezen ze hoogst zelden eens voor mij
Hoe ik me ook zit in te spannen
Voor mijn huis staat nooit een rij
Suzannes, Saskia's en Marjannen
Ze lopen me altijd straal voorbij
Zo komt er niets terecht van mijn plannen
Voor totale wereldheerschappij

In mijn hoofd

Honger Haat Vervreemding Vuur Oorlog Dood Ramp Ziekte Genocide Zijn allemaal Woorden die Ik ken En verder: Bloemkool Enigszins Paljas en huis-aan-huis-bladook

Inspiratie

Ik heb geen gebrek aan inspiratie
Wel is het onderhevig aan inflatie

Voorkeur

Het liefst masturbeer ik 's avonds laat
In een hoekje waar ook een vetplant staat

Vrolijke euthanesie

Ik voelde mij een verrader Ik droeg die dag een vrolijk hoedje Ik stak de naald in haar ader En injecteerde het giftige goedje

Wollen sok

Ik draag alleen een wollen sok Als ik in het weekend de kindertjes lok

Vakantie

Dat jaar gingen we op vakantie met zijn vieren. Je moet namelijk nooit met een oneven aantal mensen op vakantie gaan, want dan wordt er altijd iemand buitengesloten... en dat was zo zielig voor mij. Ik begon goed voorbereid aan de reis, al hadden mijn flesjesaangelengde limonade niet de uitstraling van de flessen wodka en blikken bier van mijn reisgenoten. Bovendien had mijn moeder om onduidelijke redenen 7 komkommers geschild, in blokjes gesneden en in zilverfolie gewikkeld "voor onderweg". Kennelijk was ze in de veronderstelling dat we naar Afrika gingen en ik de folie daar duur zou kunnen verkopen.

De eerste tegenslag diende zich aan toen de jongens met mijn tas gingen voetballen, niet wetend dat er drie pakken yoghurt en een fles punika in zaten. Toen ik na drie uur rijden last van mijn rug begon te krijgen, die de jongens gebruikten als tafel om op te pokeren, besloot ik ergens anders te gaan zitten. Zo kwam ik naast een duister figuur terecht, die kennelijk niet erg gesteld was op de vrouwspersonen die deze wereld bevolken. "De enige nuttige functie die vrouwen op aarde vervullen is die van tamponomhulsel" bromde hij van onder zijn snor. Ik wees hem er nog op dat dit wel degelijk zeer nuttig was, want, geef toe, als er allemaal tampons over straat zouden lopen zonder vrouw er omheen zou dat geen gezicht zijn. Hij hoorde me niet, waarschijnlijk omdat hij op dat moment over mijn tas aan braken was. Bah, dat zag er onsmakelijk uit. Die broodjes kon ik nu wel weg gooien. Ook vroeg ik me af wat de negers in Spanje nog over zouden hebben voor met derrie besmeurd aluminiumfolie. Kort daarna werd besloten dat we apart van elkaar gingen eten, want anders is er altijd iemand die moet toekijken hoe de anderen zitten te eten terwijl hij zelf niks meer heeft... en dat was zo zielig voor mij.

Het was enigszins oncomfortabel slapen in het gangpad van e bus, vooral omdat er continu mensen over mij heen liepen. Verder verliep de reis voorspoedig en toen we aankwamen begroette de heerlijke Spaanse ons. Het appartement zag er werkelijk geweldig uit, van alle gemakken voorzien. Toch jammer dat er niet in mocht met mijn bekotste kleren, die na drie dagen in de benauwde bus inderdaad niet al te prettig roken. Ach, zo troostten de anderen mij, echte mannen slapen op het strand. Bovendien hadden ze nu een kamer over die als sekskamer kon dienen. Dat was wel zo prettig, want je moet nooit het oudste ritueel van moeder bedrijven met anderen erbij. Dan is er altijd iemand die geen meisje kon krijgen en noodgedwongen aan zijn eigen Wienersingerknaab moet liggen sjorren en, inderdaad, dat was zo zielig voor mij. Aan seks had ik echter geen gebrek, in tegendeel. De eerste nacht op het strand werd ik gelijk verkracht door een groot geschapen neger. Ik probeerde hem nog op andere gedachten te brengen door hem mijn zilverfolie aan te bieden, maar meneer was niet op andere gedachten te brengen.

Van de rest van de vakantie kan ik me niet veel meer herinneren. "Verdrongen" zei mijn psychiater, terwijl hij stampvoetend thee zette.

De rups

"Ik ben een zijderups" zei de rups

Ben

Vooral tijdens het karpervissen Zal ik de cd's van Ben Harper missen

Ik

Ik ben de man Niemand kan aan mij tippen Held van China tot aan Koerdistan Dat doet de concurrentie flippen Ik kan wat niemand kan Op het gebied van teennagels knippen

Feest

Met op mijn hoofd een vrolijke muts Zoek ik wanhopig naar de kluts

Palingdroom, palingmoord

Ik ben een paling Ik zwem van oord tot oord

Aan de wereld heb ik maling
Elke regel en bepaling
Ik doe alsof ik niks heb gehoord

Ik koop mijn kleren op afbetaling
Ter bescherming tegen zonnestraling
En de waterstanddaling
Daarvan word ik echt gestoord

Ik ben een paling
Of val ik nu in herhaling?
Als gevolg van te veel hersenmaling
Want door een gerechtelijke dwaling
Zit ik nu vast voor moord

Verdieping

Het hoogste gebouw dat we kennen Noemen we uitgerekend flat Ik kan er niet bij dat zoiets bestaat Zo zal ik er ook nooit aan wennen Dat de woonlaag een verdieping is Terwijl het juist de hoogte in gaat

Deze straat

Deze straat

In deze straat, waar hij duizend keer door heeft gelopen
In deze straat, waar hij duizend keer van heeft lopen dromen
In deze straat, deze straat, deze straat

Hij voelt zijn benen wankel worden
Hij denkt maar nergens aan
Hij hoort de eerste vogels fluiten
Hij ziet zichzelf linksaf slaan

Hij ziet de straat steeds korter worden
Hij hoort zijn passen sneller gaan
Hij denkt ik ben alleen buiten
Hij voelt zijn hart steeds sneller slaan

In deze straat, waar hij duizend keer door heeft gelopen
In deze straat, waar hij duizend keer van heeft lopen dromen
In deze straat, deze straat, deze straat

Hij voelt zich kwader nog dan dronken
Hij denkt, maar niet met zijn verstand
Hij ziet zijn voeten een weg banen
Hij hoort hoe-ie in haar tuin beland

Hij hoort zijn adem ineens stokken
Hij ziet een steen in zijn rechterhand
Hij denkt, waarom toch die tranen?
Hij voelt zijn knieën in zand

In deze straat, waar hij duizend keer door heeft gelopen
In deze straat, waar hij duizend keer van heeft lopen dromen
In deze straat, deze straat waar hij de liefde heeft gehaat

Aldus

"Als je vier miljoen dominosteentjes omgooit, kom je op televisie en in het Guiness book of records, maar als je in het park je geslachtsdeel laat zien aan kleine kinderen, word je ineens opgepakt" aldus de verbouwereerde potloodventer tegen onze immer goedlachse verslaggever.

Deze Straat

Deze straat

In deze straat, waar hij duizend keer door heeft gelopen
In deze straat, waar hij duizend keer van heeft lopen dromen
In deze straat, deze straat, deze straat

Hij voelt zijn benen wankel worden
Hij denkt maar nergens aan
Hij hoort de eerste vogels fluiten
Hij ziet zichzelf linksaf slaan

Hij ziet de straat steeds korter worden
Hij hoort zijn passen sneller gaan
Hij denkt ik ben alleen buiten
Hij voelt zijn hart steeds sneller slaan

In deze straat, waar hij duizend keer door heeft gelopen
In deze straat, waar hij duizend keer van heeft lopen dromen
In deze straat, deze straat, deze straat

Hij voelt zich kwader nog dan dronken
Hij denkt, maar niet met zijn verstand
Hij ziet zijn voeten een weg banen
Hij hoort hoe-ie in haar tuin beland

Hij hoort zijn adem ineens stokken
Hij ziet een steen in zijn rechterhand
Hij denkt, waarom toch die tranen?
Hij voelt zijn knieën in zand

In deze straat, waar hij duizend keer door heeft gelopen
In deze straat, waar hij duizend keer van heeft lopen dromen
In deze straat, deze straat waar hij de liefde heeft gehaat

Herfst in mei

Herfst in mei

De stad ontwaakt uit haar winterslaap
Mensen gaan naar buiten voor d'eerste zon dit jaar
Ik zit binnen, teveel woorden in mijn hoofd
Geen zin om te beginnen of waar ik in geloof

En het is herfst in mij
De zomer is allang voorbij

De stad wordt dronken, gaat dansen vannacht
Mijn kater werpt een schaduw over de dag
Nu even niemand bij me, nu even stil
De zon komt pas terug als ik dat wil

En het is herfst in mij
De zomer is allang voorbij

Ik heb te lang stilgezeten en gestaan bij alles wat was
Ik heb alleen nog maar vervlogen dromen
Ik zie de kansen die ik miste en tel af
Totdat er nieuwe komen

Ik zit veilig achter deze muren
Ik weet van binnen dat dit niet kan blijven duren
De lente komt terug, morgen al misschien
Tot dan wie niet weg is, is gezien

En het is herfst in mij
De zomer is allang voorbij

Ik heb te lang stilgezeten en gestaan bij alles wat was
Ik heb alleen nog maar vervlogen dromen
Ik zie de kansen die ik miste en wacht af
Totdat er nieuwe komen

Ik heb te lang stilgezeten en gestaan bij alles wat was
Ik heb alleen nog maar vervlogen dromen
Ik zie de kansen die ik miste en vraag me af
Of er nog nieuwe komen

Ik doe alsof

Ik doe alsof ik schrijf
Een gedicht of een verhaal
Maar ik zwijg in elke taal
Terwijl ik stil zitten blijf

Iedereen denkt dat ik dicht
Dat ik doe, dat ik denk
Dat ik aandacht schenk
Aan donker en licht

Iedereen denkt het doet er toe
Ik met pen en papier
Voor verdieping of plezier
Niemand ziet dat ik niks doe

Methadonbus

De aan coke verslaafde buschauffeur dacht bij zichzelf:
"Is dit nou lijn tien of alweer lijn elf?"

Spreuk van de dag

Wie Samir A. zegt, moet ook Mohammed B. zeggen

Water en wijn

Dit zal het einde dan wel zijn
Ik zou niet weten hoe dit moet
Wel gedroomd over zo'n avond
Waarop je deze dingen doet

Ik ben niet boos, nee nu nog niet
Ik ga maar af op wat je zegt
Ik ga maar af, kom niet meer terug
Zo gaan die dingen dus in het echt

Wat we hadden ligt
in scherven op de grond
Je hebt nog maar één slok gehad
En je bent het nu al zat
Voor mij pas het begin,
voor jou de cirkel alweer rond

Je zegt: schat het is echt beter zo
Ik zie niet in hoe jij dat weten kunt
Maar je hebt vast weer gelijk
Schenk mij de waarheid onverdund

Wat we hadden ligt
in scherven op de grond
Je hebt maar één slok gehad
En je bent het nu al zat
Voor mij pas het begin,
voor jou de cirkel alweer rond

De zoete smaak ben jij vergeten
Maar je hebt ook nooit je best gedaan
Te onthouden wat erin heeft gezeten
Water en wijn kunnen ook samen gaan

(geschreven met YellowSnow)

Kleur me in

Je mag me best wel haten
Gooi met stenen naar mijn hoofd
Spuug naar me in de straten
Ik ben wie je is beloofd

Lees in mijn ogen wat je wilt horen
Zie in mijn woorden wat je nodig hebt

Je mag me ook vereren
Gooi met bloemen naar mijn hoofd
Je mag het leven van me leren
Ik ben wie je is beloofd

Lees in mijn ogen wat je wilt horen
Zie in mijn woorden wat je nodig hebt

Kleur me in, kleur me in zoals je wilt
Maak me zwart of maak me wit
Maak me groen of maak me geel
Ik ben alles, ik ben niets
Ik ben zo weinig en zoveel
Kleur me in

Je mag ook om me lachen
Of raak gerust verblind door mij
Je mag zien wat je wilt zien
Maar wat je echt ziet dat ben jij

Angst

Ik heb faalangst en pleinvrees
Ik ben bang om dood te gaan
Ik heb verlatingsangst en bindingsangst
En ik ben bang om alleen te staan

Ik heb smetvrees en tunnelvrees
Naar de tandarts durf ik niet
Ik heb vliegangst en drempelvrees
Ik ben bang voor pijn en verdriet

Ik heb watervrees en straatvrees
En dan heb ik ook nog dyslexie
Ik heb hoogtevrees en dieptevrees
Ik lijd aan claustrofobie

Ik heb vrouwenvrees, ben mensenschuw
En ik ben bang in het donker
Ik heb plankenkoorts en faalangst
Ik ben een echte hypochonder

Ik kies altijd het hazenpad
Er dapper ben ik niet
En of het ooit nog over gaat?
Ik ben bang van niet

Aangenaam

De enige die ik op straat ontmoette
Was een volslagen onbekende die me niet eens groette

Liefde van mijn leven

Ik ontmoette de liefde van mijn leven op een begrafenis
Ik ben ook altijd te laat

Bieb

Ik legde mijn lul op haar bureau en begon haar uit te schelden
Ik dacht: er moet een betere manier zijn om je bij de bibliotheek aan te melden

Bert

Elke keer als ik Bert ontmoet
Brengt hij mij de Hitlergroet