Rode Hond - Zin en onzin in hapklare brokken

Oud brood

Na zijn bezoek aan de hoeren

Ging hij uitgebreid de eendjes voeren

Zeg ja tegen nee

Ik vind: je moet ook eens ‘nee’ zeggen in het leven. We zitten nou eenmaal gevangen in een tijd vol keuzes en mogelijkheden. Het lijkt daardoor alsof alles moet. Alsof je het leven aan je voorbij laat gaan als je geen Iphone hebt, niet gaat bungeejumpen of niet overstapt naar Gmail. Dat is niet zo.

‘Nee’ zeggen geeft een bepaalde rust. Dat komt omdat al die aanbiedingen die op je afgevuurd worden je iedere keer dwingen om een keuze te maken. Erover na te denken. Een afweging te maken. Dat hoeft niet meer als je snel ‘nee’ zegt. Zo zeg ik standaard nee tegen taart eten op mijn werk. Sommigen zien me daardoor als een ongezellige anti-taart-fundamentalist. Dat neem ik maar op de koop toe. Ik zit tenminste niet bij ieder taartmoment te emmeren: zal ik het doen, of zal ik het niet doen? Ik zeg ook nee tegen wintersport. Gewoon, omdat ik er geen zin in heb. Ik heb besloten dat ik niet op wintersport ga. Ik wens iedereen die wel gaat heel veel plezier, maar ik ga niet mee.

En nu heb ik besloten om nee te zeggen tegen de Michael Jackson-film This is it. Ik heb wat fragmentjes op tv gezien.  Michael doet een danspasje. Michael zingt. Michael trekt zijn handschoenen aan. Michael bespreekt met iemand het decor. En kijk, Michael eet een broodje! Het interesseert me allemaal geen hol. Ik hoef het niet te zien. Ik ben klaar met die hele Jackson-hype. Laat iedereen die het wil zien er lekker naar kijken, pomp de hype op tot hij barst, ga met elkaar in discussie over hoe gezond Michael er in de film uitziet. Maar laat mij er buiten.

Het enige waar ik nog ‘ja’ op zeg, is de vraag of ik mezelf niet ook een mopperende oude man vind.