Rode Hond - Zin en onzin in hapklare brokken

Liefde

'Zul je altijd van me blijven houden?', vroeg ze en keek me aan. 'Weet je wat', stelde ik voor. 'Zodra ik niet meer van je houd, geef ik wel een seintje. Dan doe ik het geluid van een stervende giraffe na terwijl ik de paringsdans van de aalscholver treffend imiteer.' Ze keek blij en lachte.

Op safari

'Kijk daar!', riep ze enthousiast. 'Een zeldzame scheefgevlekte bruinrug-neushoorn!'
'Ja?', zei hij. 'Volgens mij is het gewoon een geit.' - 'Oja, nu zie ik het ook.'

'Stop, stop!', gilde ze even later. Meteen stond hij bovenop de rem. Ze tuurde door de verrekijker. 'Jaja', zei ze, meer tegen zichzelf dan tegen hem. 'Jaja, het is duidelijk een rondgestreepte Iberische hyena!' Plotseling geïnteresseerd greep hij de verrekijker uit haar hand. 'Daar, bij die struiken', wees ze. 'Schat', zei hij na enig turen. 'Het is weer een geit.' Ze reden door.

Na ongeveer een kwartier rijden zei ze aarzelend: 'wacht eens even... Volgens mij... zit daar in die boom een bontgekraagde andalusische visarend. Met een kromme snavel.' In één vlugge blik had hij zijn oordeel klaar. 'Liefje', zei hij, 'het is een geit. Zullen we nu weer gewoon verder rijden?'