De historicus nader beschouwd

Historici, daar heb ik geen bijster hoge pet van op. Ze hebben, en dat neem ik ze zeer kwalijk, de neiging om aardappelen veel te lang te koken. Urenlang laten ze de pan op het vuur staan pruttelen. Pas daarna gieten ze de piepers af om vervolgens teleurgesteld te constateren dat de pan vrijwel helemaal leeg is. 'Geeft niks', zeggen ze dan hardop, 'dan maak ik gewoon aardappelpuree uit een pakje.'

Als je een historicus je fiets leent, krijg je hem met een lekke band terug.

Een historicus komt bij je op bezoek en trekt dan jouw sokken aan. En onderzetters gebruiken, ho maar. Met kringen op je tafel als gevolg.

Historici liggen in de zomer de godganse dag op het strand te bakken in de volle zon zonder zich in te smeren om vervolgens te klagen dat ze verbrand zijn. Histiorici gooien met stenen naar roodborstjes. Ze hebben een bonuskaart en maken daar optimaal gebruik van. Maar de nieuwe cd van Pearl Jam, om maar een dwarsstraat te noemen, weten ze niet op waarde te schatten. Van toeten noch blazen weten ze, hetgeen ze er niet van weerhoudt zowel te toeten als te blazen.

Een historicus eist van je dat je dagenlang komt klussen als hij zijn huis verbouwt en is dan nog te beroerd om een portie Chinees voor je te bestellen. En als je zelf dan eens hulp nodig hebt, bijvoorbeeld als je een boekenkist de trap op wilt slepen, dan geeft mijnheer de geschiedkundige ineens niet thuis. 'Gebuik maar een lier, als ik jou was zou ik een lier gebruiken' zegt hij dan. En dan hangt hij op. Zonder je een prettig weekend te wensen. Of succes met de verhuizing van de boekenkist.

Toen God de historicus schiep, krabde hij eens achter zijn oren en begon daarna vol schaamte aan de schepping van de Jack Russel.

Historici zijn de tandartsen van de tands des tijds. Maar dan wel van het soort dat zijn vak niet beheerst en een roestige tang tot zijn lievelingsinstrumenten rekent. Groene vlekken met een bruin randje op zijn plastic handschoenen. Het type dat rotte kiezen vrolijk laat zitten, maar wel drie prachtexemplaren met wortel en al uit het gebit rukt. Zonder verdoving, om de kosten te drukken.

Als je een historicus moet vergelijken met een groente, dan zou het de gehaktbal onder de varkensrollades zijn.

Historici, daar heb ik geen bijster hoge pet van op. Had ik dat al gezegd?

Een hoed, die draag ik zelden of nooit. Alleen een muts zet ik wel eens op mijn hoofd als het koud is. Petjes, steken of keppeltjes komen niet op mijn kop.

Comments

[Geplaatst door: Arnoud]

Ondanks deze mooi en beeldend geformuleerde nadelen blijf ik toch met de prangende vraag zitten: wat maakt de historicus ongeschikt als historicus? Of is louter het historicus-zijn voldoende om er geen hoge pet van op te hebben? Ik gok op dat laatste. Ik herken het dan wel. Ikzelf heb dat met managers, omdat ze altijd onder ons zijn, maar toch boven ons staan. Nutteloos volk.

[Geplaatst door: möök]

Ik juist met Biochemische Laboranten.