Rode Hond - Zin en onzin in hapklare brokken

Kijk daar, naar die bank aan het water. Waar ik droom dat ik wakker word. Hier aan de rand van de vijver ontwaak ik wel meer. Het regent naar boven. Tot de vijver een wolk is. ...................................(Maarten van Roozendaal, Slaap)

Kijk daar, naar die bank aan het water. Waar ik droom dat ik wakker word. Hier aan de rand van de vijver ontwaak ik wel meer. Het regent naar boven.
Tot de vijver een wolk is. 
...................................(Maarten van Roozendaal, Slaap)

Jeroen van Merwijk

En vooruit, nog een politiek cabaretliedje van youtube, gezongen door Joop Visser:

Meningen

De week is nog maar op de helft en zit nu al propvol meningen. Dat heb je als Wilders en Pechtold elkaar weer eens in de haren vliegen in dezelfde week dat Theo van Gogh min of meer wordt herdacht. Is er nog ruimte voor één meninkje? Ja? Ok. Komt-ie:

Ik vind het raar dat mensen die pleiten voor 'alles mag gezegd worden' klagen over demoniseren als iemand iets zegt over mensen die pleiten voor 'alles mag gezegd worden'.

Dat vind ik. Het is mijn opinie. Mijn mening. En dus moeten jullie daar respect voor hebben.

Oud brood

Na zijn bezoek aan de hoeren

Ging hij uitgebreid de eendjes voeren

Zeg ja tegen nee

Ik vind: je moet ook eens ‘nee’ zeggen in het leven. We zitten nou eenmaal gevangen in een tijd vol keuzes en mogelijkheden. Het lijkt daardoor alsof alles moet. Alsof je het leven aan je voorbij laat gaan als je geen Iphone hebt, niet gaat bungeejumpen of niet overstapt naar Gmail. Dat is niet zo.

‘Nee’ zeggen geeft een bepaalde rust. Dat komt omdat al die aanbiedingen die op je afgevuurd worden je iedere keer dwingen om een keuze te maken. Erover na te denken. Een afweging te maken. Dat hoeft niet meer als je snel ‘nee’ zegt. Zo zeg ik standaard nee tegen taart eten op mijn werk. Sommigen zien me daardoor als een ongezellige anti-taart-fundamentalist. Dat neem ik maar op de koop toe. Ik zit tenminste niet bij ieder taartmoment te emmeren: zal ik het doen, of zal ik het niet doen? Ik zeg ook nee tegen wintersport. Gewoon, omdat ik er geen zin in heb. Ik heb besloten dat ik niet op wintersport ga. Ik wens iedereen die wel gaat heel veel plezier, maar ik ga niet mee.

En nu heb ik besloten om nee te zeggen tegen de Michael Jackson-film This is it. Ik heb wat fragmentjes op tv gezien.  Michael doet een danspasje. Michael zingt. Michael trekt zijn handschoenen aan. Michael bespreekt met iemand het decor. En kijk, Michael eet een broodje! Het interesseert me allemaal geen hol. Ik hoef het niet te zien. Ik ben klaar met die hele Jackson-hype. Laat iedereen die het wil zien er lekker naar kijken, pomp de hype op tot hij barst, ga met elkaar in discussie over hoe gezond Michael er in de film uitziet. Maar laat mij er buiten.

Het enige waar ik nog ‘ja’ op zeg, is de vraag of ik mezelf niet ook een mopperende oude man vind.

Freek de Jonge speelt Neerlands Hoop

'Freek de Jonge speelt Neerlands Hoop in zijn eentje' is de voorstelling die ik afgelopen woensdag zag in theater Carré. Samen met mijn vader (59) die in de roemruchte beginjaren van Neerlands Hoop ook regelmatig in de zaal zat. Hij was niet de enige die regelmatig vol genoegen en voorpret dingen mompelde als 'ah, de broodschotel'. Voor mij, geboren in 1980, was het minder een feest der herkenning. Hoewel veel liedjes en conferences me bekend voorkwamen van oude LP's.

Zo'n avond is nou eenmaal een nostalgisch feest der herkenning. Alleen leek Freek daar niet altijd evenveel zin in te hebben. Af en toe gaf hij daar met veel humor uiting aan en, toegegeven, op momenten waarop hij op de actualiteit inging was hij op zijn sterkst. Maar af en toe kwam het ook een beetje zurig over. Het leek hem toch een beetje dwars te zitten dat hij met oud materiaal carré volspeelt en met nieuw werk moeizaam kleinere zalen. Ook jammer dat hij gaandeweg wel erg veel denigrerende opmerkingen over zijn eigen oude werk maakte. Met name tijdens het verhaal van het hondje Whiskey was dat het geval. 'Kies die tekst dan niet', denk je als publiek op een gegeven moment.

Dat Freek geen groot zanger en een slecht muzikant is, is inmiddels algemeen bekend. Toch vond ik het mooi hem in actie te zien en alleen bij Quo Vadis was de begeleiding echt storend. Bij 'Bello de hond' was het juist onderdeel van een geweldige act. Toch vond ik het al met al een mooie, indrukwekkende avond. Ik heb gezien dat Freek nog steeds moeiteloos Carré bespeelt. Dat hij de status heeft bereikt dat hij zich kan permitteren om van blad te lezen. En ik heb liedjes live gehoord, die al niet meer opgevoerd werden toen ik geboren werd.

Impro in Amsterdam

Het nieuwe theatersport-seizoen barst weer los! Vrijdag zestien oktober (aka volgende week vrijdag) ontvangt Placebo tegenstander Ulteam uit Groningen. Beide teams strijden voor de punten van publiek en jury door fantastische scenes en liederen te improviseren. Dit alles gebeurt in de Theaterzaal van Crea, in het centrum van Amsterdam. Komt allen kijken!

Aanvang: 20:30
Voor reserveringen en routes: http://www.crea.uva.nl
Voor meer info over Placebo: http://www.placebo-improvisatie.nl

I don't want to live on the moon

Dankzij mijn connecties bij coverband de Flying Zucchini's krijg nog wel eens tips over leuke nieuwe muziek. Zoals het prachtige, simpele, ontroerende liedje I don't want to live on the moon, gezongen door Paul Dateh. Het lied is een cover van niemand minder dan Ernie (van Bert). Ernie zong het zowel in het Nederlands als het Engels.

Geniet ervan!

Eer

Wat een eer! Het onterecht zelden bezochte weblog Pur heeft een speciale categorie aangemaakt: Ode aan rodehond.
*pinkt een traantje weg*

De historicus nader beschouwd

Historici, daar heb ik geen bijster hoge pet van op. Ze hebben, en dat neem ik ze zeer kwalijk, de neiging om aardappelen veel te lang te koken. Urenlang laten ze de pan op het vuur staan pruttelen. Pas daarna gieten ze de piepers af om vervolgens teleurgesteld te constateren dat de pan vrijwel helemaal leeg is. 'Geeft niks', zeggen ze dan hardop, 'dan maak ik gewoon aardappelpuree uit een pakje.'

Als je een historicus je fiets leent, krijg je hem met een lekke band terug.

Een historicus komt bij je op bezoek en trekt dan jouw sokken aan. En onderzetters gebruiken, ho maar. Met kringen op je tafel als gevolg.

Historici liggen in de zomer de godganse dag op het strand te bakken in de volle zon zonder zich in te smeren om vervolgens te klagen dat ze verbrand zijn. Histiorici gooien met stenen naar roodborstjes. Ze hebben een bonuskaart en maken daar optimaal gebruik van. Maar de nieuwe cd van Pearl Jam, om maar een dwarsstraat te noemen, weten ze niet op waarde te schatten. Van toeten noch blazen weten ze, hetgeen ze er niet van weerhoudt zowel te toeten als te blazen.

Een historicus eist van je dat je dagenlang komt klussen als hij zijn huis verbouwt en is dan nog te beroerd om een portie Chinees voor je te bestellen. En als je zelf dan eens hulp nodig hebt, bijvoorbeeld als je een boekenkist de trap op wilt slepen, dan geeft mijnheer de geschiedkundige ineens niet thuis. 'Gebuik maar een lier, als ik jou was zou ik een lier gebruiken' zegt hij dan. En dan hangt hij op. Zonder je een prettig weekend te wensen. Of succes met de verhuizing van de boekenkist.

Toen God de historicus schiep, krabde hij eens achter zijn oren en begon daarna vol schaamte aan de schepping van de Jack Russel.

Historici zijn de tandartsen van de tands des tijds. Maar dan wel van het soort dat zijn vak niet beheerst en een roestige tang tot zijn lievelingsinstrumenten rekent. Groene vlekken met een bruin randje op zijn plastic handschoenen. Het type dat rotte kiezen vrolijk laat zitten, maar wel drie prachtexemplaren met wortel en al uit het gebit rukt. Zonder verdoving, om de kosten te drukken.

Als je een historicus moet vergelijken met een groente, dan zou het de gehaktbal onder de varkensrollades zijn.

Historici, daar heb ik geen bijster hoge pet van op. Had ik dat al gezegd?

Een hoed, die draag ik zelden of nooit. Alleen een muts zet ik wel eens op mijn hoofd als het koud is. Petjes, steken of keppeltjes komen niet op mijn kop.

Zekerheid

Je weet zeker dat er iets mis is als je zit te zappen en concludeert dat het leukste programma op tv gaat over Jan Smit die samen met zijn vrolijke Volendamse vrienden op een camping zit.

Google news vs PVV

De media, bah. Helemaal links en altijd uit op het demoniseren van Geert Wilders en zijn partij. Neem nou Google News, de bijzonder handige dienst van Google waarop artikelen uit nationale en internationale media verzameld worden. Vandaag stonden deze twee berichten 'toevallig' precies onder elkaar...

Hoe gaaf is dit nummerbord?

Even afrekenen

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

..

U heeft een vod op uw kop.
U vervuilt het landschap.
Dat is dat duizend euro alstublieft.

Spreekwoord

Niet geraakt, is altijd mis

Suikerfeest

Ik heb ontzettend veel zin in het Suikerfeest. Al tijden staat er naast mijn bed een aardappel met vlaggetjes erin. Iedere ochtend trek ik er één uit. Zo tel ik de dagen af tot het suikerfeest. Vanochtend zaten er nog maar tien vlaggetjes in. Het is bijna zo ver. Ik kan nauwelijks wachten.

Niet dat ik moslim ben geworden of ben uitgenodigd door een bevriende moslim. Nee, de reden dat ik zo reikhalzend uitkijk naar het Suikerfeest is dat ik vlak bij een moskee woon. En sinds kort bidden ze nogal hard. Uit ramadan-enthousiasme, of gewoon honger, dat doet nog wel eens rare dingen met mensen. Tot een uur of half twaalf toetert een imam arabische gebeden door een microfoon. Ik denk dat alle andere moslims om hem heen zitten te eten, maar dat hij nog niks krijgt. Zo klinkt het tenminste. Het is ook wat als je ontzettend honger hebt, maar nog niet mag eten omdat je bent uitverkoren om het gebed te leiden terwijl om je heen iedereen marsen, kaasburgers en ovenschotels met bloemkool naar binnen zit te proppen. Daar zou ik ook extra hard van gaan kwelen.

Ik snap dus waar de gekwelde keelklanken vandaan komen. Toch heb ik er weinig begrip voor als ik in bed lig om eens lekker vroeg te gaan slapen. Terwijl de imam mij wakker staat te bidden, kijk ik vanuit mijn ooghoek naar de aardappel op mijn nachtkastje. Nog tien nachtjes slapen en dan is het zo ver: Suikerfeest!

Trouwens, zouden er ook moslims zijn die erover klagen dat supermarkten ieder jaar eerder suiker in de schappen leggen terwijl het nog-lang-geen Suikerfeest is?

Kamervragen

Geachte heer Eberhart van der Laan,

- Hoeveel geld geeft de Nederlandse Staat uit aan mensen die Arnold heten?
- Wat kosten mensen die geen vis lusten en na 1958 zijn geboren, per jaar?
  Mijn tante Sonja heeft last van haar kies. Wat kost zij de Nederlandse Staat?
- Hoeveel belastinggeld gaat er naar mensen die vroeger in een Citroën reden en nu niet meer?
- Wat kosten zeemeeuwen per jaar per hoofd van de bevolking van Kirgizië?
- Wat is de kosten-baten-analyse van vrouwen die als je ze vraagt wat voor thee ze willen altijd antwoorden 'iets kruidigs'?

Theresa - Een droom begraven

Liefde

'Zul je altijd van me blijven houden?', vroeg ze en keek me aan. 'Weet je wat', stelde ik voor. 'Zodra ik niet meer van je houd, geef ik wel een seintje. Dan doe ik het geluid van een stervende giraffe na terwijl ik de paringsdans van de aalscholver treffend imiteer.' Ze keek blij en lachte.

Op safari

'Kijk daar!', riep ze enthousiast. 'Een zeldzame scheefgevlekte bruinrug-neushoorn!'
'Ja?', zei hij. 'Volgens mij is het gewoon een geit.' - 'Oja, nu zie ik het ook.'

'Stop, stop!', gilde ze even later. Meteen stond hij bovenop de rem. Ze tuurde door de verrekijker. 'Jaja', zei ze, meer tegen zichzelf dan tegen hem. 'Jaja, het is duidelijk een rondgestreepte Iberische hyena!' Plotseling geïnteresseerd greep hij de verrekijker uit haar hand. 'Daar, bij die struiken', wees ze. 'Schat', zei hij na enig turen. 'Het is weer een geit.' Ze reden door.

Na ongeveer een kwartier rijden zei ze aarzelend: 'wacht eens even... Volgens mij... zit daar in die boom een bontgekraagde andalusische visarend. Met een kromme snavel.' In één vlugge blik had hij zijn oordeel klaar. 'Liefje', zei hij, 'het is een geit. Zullen we nu weer gewoon verder rijden?'

Trotse pleegvader

Binnenkort ben ik pleegvader. Het papierwerk moet nog in orde gemaakt worden, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen. En dan staat mij een zware, maar hopelijk ook dankbare, taak te wachten. Ik moet dan zorgen voor het woord ‘bruuskeren’. Door het woord regelmatig te gebruiken, zal ik voorkomen dat het uit onze taal verdwijnt.
Ik ben trots op mijn adoptiewoord. Het is een mooi woord, bruuskeren. Het woord ‘bruut’ klinkt er in mee, wat het extra zeggingskracht meegeeft. Bovendien is de definitie van bruuskeren ‘onheus bejegenen’. Ook al prachtig.

Zodra alles definitief rond is, is iedereen van harte welkom om op kraambezoek te komen om het woord te beluisteren. Beschuit met muisjes staan klaar. Pleegvader en adoptiewoord rusten tussen één en drie. Graag even bellen van tevoren.

Wil je ook een mooi, belegen woord adopteren? Dan kan, gewoon hier klikken.

Ook te lui om te lezen?

Voor iedereen die te lui is om te lezen, heb ik een nieuw speelgoedje op mijn weblog gezet: een automatische voorlezer. Speciaal voor iedereen die te lui is om zelf te lezen. Of voor iedereen die het leuk vindt om een computerstem de volgende dingen te laten zeggen:

Wat ben jij een enorme zak hooi.
Kontenwasser
Anaalaap
Neukpanda.
Bananenpijper.
Lik mijn anus, anus, anus, anus. Anus. En nogmaals anus.
Zo. Bedankt en de groeten.
Droplul!

Die Henk

"Dit kun je toch godverdomme geen Turkse pizza noemen", klaagde Henk om niet lang daarna zowel stamp- als schoorvoetend de sushi-bar te verlaten.

Een brug te ver

En toen stond de bruggenbouwer op straat. Gisteren verdedigde Tariq Ramadan zich in Nova met verve tegen de aantijgingen aan zijn adres. De gemeente Rotterdam – waar hij als adviseur in dienst was – heeft hem de zak gegeven. Ook zijn gasthoogleraarschap aan de Erasmus Universiteit is hij kwijt. De reden daarvoor is dat Ramadan een praatprogramma op de Iraanse televisie presenteert en zich daarmee associeert met het dubieuze Iraanse regime. Dat ging de Rotterdamse politiek een brug te ver.

Klinkt logisch, we willen geen mensen in overheidsdienst die voor foute regime werken. Toch? Nou, nee, eigenlijk...

Zie maar wat je ermee doet...

Uitgerust

Even lekker uitgewaaid

Weer fris in het koppie

Helemaal bijgetankt

Het systeem gereset

De batterij helemaal opgeladen

Zuchtend en met een humeur om op te schieten ging hij daags na de vakantie weer naar zijn werk.

(disclaimer: niet autobiografisch)